Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Write On’ Category

Tuuhan Oku

Posted in Inside Enida, Sense, Write On on November 16, 2012| 2 Comments »

Ringkas jak status kawan sia di Facebook pagi tadi. Dia bilang suruh kitaurang ceria di pagi hari Jumaat neh. Yes, that’s all. Tapi sia rasa macam tu status ditujukan khusus untuk sia yang nda bagitu ceria sabab ada lima gantang laundry mok kasi abis sampai paringkat seterika. Mok pupus suda isi perut lemari bajuku.

.

Trus tiba-tiba sia teringat kawan sia yang suda lama sakit kencing manis. Trus sia bersyukur, nda brani marungut merengus maratap menangis hidup sia nda ceria. Badan sia sihat teda penyakit, poket sia ada lah sekian ringgit nda kosong, anak-anak sia bagus jak riang gembira. Palagi yang nda manis dalam hidup sia neh? Lagi nda mok ceria kah? Aihhhh!

.

.

Trus sia buat-buat senyum manis-manis sambil bikin kopi nda taruk gula. Ceria suda neh!

.

.

.

..

.

.

Tuuhan oku. (Bahasa Dusun)
= I’m thirsty / Saya haus.

.

.

Read Full Post »

Mohon Kasih

Posted in Poetry on July 17, 2012| Leave a Comment »

Ku mahu
dalam setiap kekuranganku
Kau lebihkan sabarku.

Dalam setiap kesusahanku
Kau senangkan hatiku.

Dalam setiap kesempitanku
Kau lapangkan fikirku.

Dalam setiap keresahanku
Kau tenangkan jiwaku.

Dalam setiap amarahku
Kau pujuk rajukku.

Dalam setiap rinduku
Kau pimpin tanganku.

Dan ku mohon
dalam setiap kemahuanku
Kau kasihi aku.

.

*Enida
17 July 2012
Jalan Ampang

.

.

Read Full Post »

Di Hujung

Posted in Write On on May 27, 2012| Leave a Comment »

It was not the first time. Just like time and time before, when I needed you and the thought of you, I ended up in the same parking lot crying my heart out, and my soul clean. Drive down and come park by me. We’ll take a walk and say our prayers. Walaupun You di hujung sana, dan I di hujung entah mana.

.

.

Read Full Post »

Bapak Engkau

Posted in Language, Write On on March 31, 2012| 7 Comments »

.

Cik: Semekkom. Saya dari kedai motor yang tepon smalam. Ni nak tanya sikit lah pasal akak.

Puan: Wa’alaikumsalam. Ya, okay.

Cik: Akak kenal tak orang ni, Ros… errr… xhxzvwqtkdg… Enda… Supian?

Puan: Ya, kenal. Saya lah orang yang Cik tak pandai baca nama dia tu.

Cik: Ehehe he hee. Betul ke akak ni director company Enda…

Puan: ENIDA.

Cik: Errr… ya. Enda kon… kon…sul…ten…sal… ten…

Puan: E-ni-da-Con-sul-tan-cy-and- Ser-vi-ces.

Cik: Aaaa ya, ya. Enda… kon… kon… sal…

Puan: Ya, betul. Ini syarikat saya sendiri.

Cik: Dah berapa lama kerja dengan syarikat ni ek kak?

Puan: Sejak August 2010.

Cik: Ohhh… aaa… so dah… 2010, 2012… so dua tahun laaaa.

Puan: Ya, satu tahun tujuh bulan.

Cik: Berapa gaji akak ek?

Puan: RM XX sebulan lebih kurang.

Cik: Oh… RM XX eh. Okayyy… satu lagi soalan. Errr… yang Supian tu ayah akak eh?

Puan: Ya, Encik Supian tu ayah saya.

Cik: Dia kerja apa eh?

Puan: Ayah saya pesara tentera.

Cik: Oh pesara tenteraaaa. So dia tak ada buat apa-apa lah eh?

Puan: Tak ada buat apa-apa?

Cik: Ye laaa. Dia tak de kerja lah eh?

Puan: Dia sekarang Trainer dengan beberapa projek sama ada dengan syarikat saya atau syarikat dia sendiri dengan adik saya.

Cik: Tainer?

Puan: Trainer.

Cik: Oh trainer eh.

Puan: Ya, jurulatih.

Cik: Ohhh jurulatih. Jurulatih je lah ya.

Puan: Jurulatih je lah? JE LAH?

Cik: He he he. Tak de laaa…

Puan: Apa yang tak de laaa? Apa maksud cik, ‘jurulatih je lah’ tu? Cik ni sebut gitu seolah-olah merendah-rendahkan kerja ayah saya sebagai jurulatih. Cik tau tak ayah saya jurulatih yang macam mana? Je lah cik cakap ya?

Cik: Eh tak de laaaa. Sorry, sorry, kak.

Puan: Ya, memang patut cakap sorry, cik. Untuk pengetahuan cik, ayah saya ni jurulatih yang melatih pegawai-pegawai, menteri-menteri untuk program di bawah Biro Tatanegara, ya. Umur ayah saya ni 63 tahun, tapi tugas ayah saya ialah membawa peserta program mendaki gunung, meredah hutan, merentas sungai. Itu belum masuk tugas dia memberi ceramah etika dan motivasi lagi. Baik pegawai kerajaan sampailah ke peringkat PLKN. Jurulatih je lah cik kata ya.

Cik: Sorry sorry kak. Saya tepon ayah akak ni, tak dapat-dapat.

Puan: Itu mungkin ayah saya tengah bawak group pergi daki Gunung Senyum lah tu. Dalam hutan atas gunung memang tak ada phone coverage, cik.

Cik: Okay lah kak. Tak pe lah. Mekasih eh.

Puan: Sama-sama, dengan siapa saya bercakap ni ya?

Cik: Nama saya Shiiimaaaahhhhhhhh…

Puan: Ohhh Shiiimaaaahhhhhhhh… Bukan Shimah aja? Kena sebut Shiiimaaaahhhhhhhh… gitu ya?

Cik: Ehe hehe hehe. Tak de la. Ehe hehe hehe. Okay kak, semekkommm.

Puan: Wa’alaikumsalam warahmatullah.

.

Saya akan menelefon Shimah semula untuk membawa beliau minum teh tarik atau teh ais di Restoran Bapak, Jalan Kuching, minggu depan. Ni anak bapak jurulatih nak bagi kursus bercakap di telefon sikit. Secara percuma.

.

.

Read Full Post »

Best Before, Better After

Posted in Reading, Write On on March 29, 2012| 2 Comments »

The washroom at the chiropractor clinic wasn’t busy the other day being only 9 o’clock in the morning. One of the two rooms was occupied. So was one of the two wash basins outside. Well, I wasn’t going to use the sink, okay. But I couldn’t get in to the unoccupied room. The donna della pulicia was replacing the toilet paper roll. I said my usual good morning to her, and her big smile was enough to make my day.

.

“Kak Enida! Eh you are here?”

.

Hah?

.

“It’s soooo good to see you here! You look good! You look better in person. In real life.”

.

Hug hug hug.

.

Huh?

“Oh thank you, thank you.”

.

“I read your blog everyday!”

.

“Aaaaaaaa okay. Oh thank you, thank you.”

(I don’t know why, but I always say thank you twice.)

.

Hug hug hug.

.

“I am Edlina. I like your writing. I enjoy your blog. I’ve been following it for a while.”

.

“Thank you thank you. How long have you been following?”

.

“About two years. So you’re here? You work here?”

.

“No, I am here for my neck adjustment. Undergoing a little therapy. Yeah, I’ve been back from Moscow since July… August 2010.”

.

“I’m here for an interview. Just moved to Shah Alam from Penang. So, kalau Kak Enida nampak a reader from Penang before this, I lah tu.”

.

I wished her all the best for her interview that day. Yes, outside the washroom, near the reception area. And we gave each other another hug.

.

Now… Edlina didn’t just make my day with that you-look-better-in-real-life statement that day. She made my whole year! I am good until  December 31st, 2012 at least. Until then, let me keep on writing. See if my expiry date pushes further.

.

.

Read Full Post »

Siapa Lah Lagi

Posted in Inside Enida, Write On on February 27, 2012| 6 Comments »

Tiap-tiap hari saya menulis. Tapi tiap-tiap hari saya menekan ‘Save Draft’ dan tak sampai ke butang ‘Publish’. Macam tiap-tiap hari saya kenang orang-orang yang saya kenang. Tapi tiap-tiap hari saya mencari butang ‘Save Yourself’ untuk ditekan. Kalau bukan saya yang menjaga diri dan hati sendiri, siapa lah lagi?

.

.

I do write, every day. And every day I ‘Save Draft’, not able to reach the ‘Publish’ button. Just like every day I think about the people I think about. But every day I look for the ‘Save Yourself’ button to click on. If I don’t take care of my self and my heart, who will?

.

.

Read Full Post »

Hati Saya Hati Awak

Posted in Poetry on February 24, 2012| Leave a Comment »

Banyak lundu perkara lundu,
lundu yang mana dari Sarawak;
Banyak rindu perkara rindu,
rindu yang mana di hati awak?

.

*Enida
Mesra Terrace
24 February 2012

.

.

Read Full Post »

Malu Kucing

Posted in Facebook, Sense, Write On on February 17, 2012| Leave a Comment »

Perbezaan di antara kucing lapar dengan kucing lapar yang bijak ialah…

.

Kucing lapar akan menjilat bibir apabila terpandang sahaja akan makanan. Tetapi kucing lapar yang bijak hanya akan menjilat bibir sesudah makan.

.

Sekian melaporkan pemerhatian sifat manusia gelojoh dan tak tau malu mengalahkan kucing kurap di Facebook.

.

..

Ooh sang algojo, ooh nanti dulu…

.

.

.

Read Full Post »

Me-Lu What

Posted in Sense, Write On on February 12, 2012| 10 Comments »

Ai tau ai manusia biasa. And sebab ai tau ai ni manusia biasa lah hari ni ai rili-rili nak membebel. Ai tau sangat kalau ai membebel pada yu, yu tu tak faham sebab orang yang berfikiran negetif macam yu akan cari kekurangan ai jugak sudahnya. Malas ai!

.

Fersofall, yu tu kalau jumpa ai, mesti nak komen pasal badan ai. Tapi yang peliknya mata yu tu sentitip benau bila badan ai naik. Mesti nak menshen. Eh, yu nampak berisi lah sekarang. Eh, badan yu naik ke? Eh, yu punya pipi nampak chabi sikit daripada aritu. Eh, sihat nampak!

.

Tapi bila badan ai susut, pinggang ai ramping, muka ai lonjong… yu nampak lah pulak jerawat ai kat tepi hidung! Eh, muka yu teruk sekarang kan. Tak macam dulu. Eh, yu banyak makan belacan ke? Eh, apasal muka yu tak berseri ni? Eh, ni mesti tak jaga kulit lah ni, muka tak lawa dah ni.

.

And bila ai bergetah, wajah cerah dan ceria, nampak hepi macam tak ada gangguan… yu mesti rasa kaler baju ai tak sesuai dengan ekseseri yang ai pakai. Ataupun stail ai over sikit, sebab skirt ai putih, singkat pulak tu untuk wanita matang macam ai. Ai nampak muda sangat nanti. Muda daripada yu. Tak sesuai.

.

Lepas tu semua benda yang ai cakap, yu tak percaya. Tapi yu mintak nasihat ai gitu gini, itu ini. Tapi bila ai nak kongsi ilmu dengan yu, semuanya yu dengar dengan muka tak percaya. Oh ye ke apa yu cakap ni? Oh betul ke laik dat? Tu tak betul, ni tak kena. Yu lagi percaya benda-benda karut zaman jahiliah daripada statistik dan risec ai. Tu menunjukkan betapa kurangnya yu ni membaca. Banyak benda yang anak ai darjah satu pun tau, yu boleh tak tau. Hish, cetek!

.

Cara ai berfikir memang lain daripada cara yu. Ai kalau jumpa orang, ai akan perasan benda-benda yang baik aja. Lantak lah badan yu naik 39 kilo sekalipun, ai tak tegur. Wel, mebi sebab yu sendiri akan menshen awal-awal dah, badan yu naik. Wich, ai tak kesah pun. Badan yu. Yu tau apa yu sumbat kat mulut yu.

.

Tapi bila ai rasa tudung yu lawa, ai puji aja lah seikhlas jiwa ai. Kalau tudung tak lawa sebab toncet yu tinggi sangat, ai buat lah macam tak nampak. Lantak yu lah, kepala yu. Ai tak ambik berat pasal kepala yu semacam mana yu ambik berat pasal kepala lutut ai yang terjulur bila ai pakai skirt putih Nichii ai tu. Skirt yang yu kata tak branded. Tak macam tudung jenama X stail cekik belakang tengkuk yu tu. Ratus ringgit selai. Memang ai tak brended.

.

.

Tapi apa pun, ai bersyukur sangat yu tak duduk sebelah rumah ai.

.

.

Read Full Post »

Letih

Posted in Write On on January 30, 2012| Leave a Comment »

Pea-ee, puh…

An-a-tea, nut.

.

.

 

 

Read Full Post »

« Newer Posts - Older Posts »